მთავარი » 2010 » მაისი » 26
ის მხოლოდ 18 წლის იყო

როგორც ყოველ საღამოს ანუკა თავის ძაღლს ასეირნებდა ქუჩაში როცა მას თავის საუკეთესო დაქალმა სალიმ დაურეკა და სთხოვა რომ შეხვედროდა, ანუკამ ძაღლი სახლში მიიყვანა, გამოიცვალა და წავიდა სალისთან შესახვედრდა.
Share
სრულად ნახვა
შეხება ხელის შენის,
მშველის,
მომეცი ხე
ლი,
დამამშვიდე,
მომეცი ხელი.
მე მესმის..

Share
სრულად ნახვა
მე პოეტი არ გახლავარ
არ ვარ კარგი გამომთქმელი
და რა ლექსი დაგიწერო
კარგო შენი შესაფერი

როგორც ღამით ვარსკვლავები
ცას ამკობს და ალამაზებს
ასევე შენი თვალები
დედამიწას ანარნარებს
Share
სრულად ნახვა
მესაფლავე, შენ ამბობ, რომ ქვეყანაზე ვინც კი კვდება,
იმ წუთშივე მისი ჩრდილი ყველა ჩვენგანს ავიწყდება?
ეჰ, არ მჯერა მე ეგ რაღაც... მომაბეზრე კიდეც თავი;
და შეწყვიტე, თუ ღმერთი გწამს, ეგ დაცინვა გულსაკლავი.
ვარდის თვეა, მაისია, ნორჩ ბალახებს სიო არხევს,
ხეებს ყვავილთ თეთრი გუნდი, როგორც თოვლი, ისე აწევს,
მზე ნარნარი სხივებს აფრქვევს და სითბოში მთა-ბარს ახვევს.
ყვავილებით მოქარგულა არემარე მომხიბლავი.
ვერა ხედავ, იმ საფლავზე როგორ ტირის ობლად ქვრივი?
რარიგ შვენის ახალგაზრდა ქალს ეგ სევდა ღვთაებრივი!
განა გუშინ არ იყო, რომ ამ მოკლულმა დარდით ქალმა
ცრემლი ღვარა, როცა სატრფო ცივ სამარეს მიესალმა.
დღესაც იგი იმ სამარეს გულმოკლული დაჰქვითინებს,
დღით არ იცის მოსვენება და ღამითაც არ იძინებს.Share
სრულად ნახვა
მშობლიურო ჩემო მიწავ!

სამი დიდი ოკეანე
გარე უვლის ნათელ მხარეს,
მთვარიანი და მზიანი
ზეცა აფრქვევს სიანკარეს.

ორ ზღვას შუა ძველისძველად
საომარი იყო ლელო -
ის გადარჩა და სახელად
ეწოდება საქართველო.

მშობლიურო ჩემო მიწავ,
შენს საყვარელ სახელს ვფიცავ,
რომ დავიცავ შენს დიდებას,
წინაპართა ძვლებს დავიცავ!Share
სრულად ნახვა